Hoi hoi,

Beste lezer...

Ons leven is een leven zoals zovele...

De gewone dagelijkse dingen hebben hier in huis elke dag weer een plekje. We eten, slapen en doen dingen samen.

We zijn met z'n drieën, en hier zijn we heel blij mee. Een leven met z'n tweeën kunnen wij ons nu niet meer voorstellen. We horen gewoon bij elkaar, alleen is onze start niet zoals zovele...

Maar ook daarover zal wel eens wat te lezen zijn in ons blog. Als je meeleest en je denkt dat je iets wilt weten, toevoegen of vragen: Wij zijn altijd nieuwsgierig wie er met ons meeleeft.......................

We lezen het wel, toch?

Rob, Yinke en Lenneke

 

Zomervakantie in Frankrijk

Wat een genot is het om met z'n drietjes op vakantie te zijn. Lekker knudderen op de camping en alle dagen samen.

 Natuurlijk is het ook in het begin weer helemaal wennen, gaan er dingen niet heel soepel en moeten we soms wat duidelijker zijn naar elkaar toe. Maar... Het grote geheel is fijn.

yinke schakelt nog altijd makkelijk weer over in de vakantiestand. Ze gaat dan laat nar bed en staat later op dan de andere kinderen hier, maar ze gedijt er prima bij.  Ze heeft op deze camping in de Var, op een half uurtje rijden van Frejus, heel veel jongetjes waar ze mee speelt.  Morgenavond gaan we hier vertrekken en dan hopen we dat ze op de volgende camping net zo makkelijk contact maakt. Ze geniet met volle teugen en gaat gedwee mee op uitstapjes, al zou ze liever op de camping blijven.

ze wordt echt wel een beetje eng bruin... Het lijkt wel een olienootje, en haar gezichtje droogt uit. 'S avonds smeren we er nu maar even purol op, lekker vet. Vanmiddag hebben we ons eerste potje jeu des boules gespeeld tegen elkaar. Ze won ook nog...

het is en blijft heerlijk om haar te zien genieten. Om een aantal weken per jaar te ervaren hoe het is om in een soort nieuwbouwwijk te wonen. Om altijd vriendjes voorhanden te hebben als je een paar stappen zet. Ze heeft hier jaren aan moeten wennen, ze kon zich er de laatste jaren niet toe zetten naar een kindje toe te gaan en.te vragen of ze mee mag doen... Nu durft ze dat langzaam steeds beter. Ze zal wel moeten wil ze veel spelen, en dat wil ze graag. Liefst de hele dag. En ze leert er ook lekker veel van.

de kinderen doen allerhande tikspelletjes in het zwembad en je kunt zien dat een jaar handbaltraining zijn vruchten af gaat werpen, ze gooit nu ook strakkere ballen tijdens spelletjes. Ietsje grotere jongetjes hebben meestal iets met haar, ze roept iets bij ze op...wat?  Dat weet ik niet. 

We gaan het allemaal nog zien... Eerst nog maar weer een mooie dag. 

Raad voor de kinderbescherming (18 juni 2010)

Wij hadden vanmiddag bezoek van een raadsmedewerkster. Weer een heel gesprek over ons en over Yinke. Het het nu gaat, en wat er allemaal veranderd is bij ons en bij haar.
Wat we verwachten dat de komende jaren zou kunnen gebeuren en wat een nieuw gezinslid zou kunnen betekenen voor de gezinsstructuren.
Nu zijn wij van mening dat dat bij iedereen kindafhankelijk is. En dat je ook nooit kunt weten wat er allemaal gaat komen.
Als... als.... als....
Wij hebben Yinke dus nog helemaal nooit iets gezegd over een mogelijk gezinsuitbreiding omdat het nog veel te onzeker is en zeker nog jaren gaat duren. De onzekerheid komt ook door de leeftijd van Rob, dus we willen daar eerst meer van weten en we moeten ook nog door de Raad als bijzonder geschikt worden bevonden.
We hebben een volgend afspraak gepland, maar daar zitten helaas twee vakanties tussen. Die van de raadsmedewerkster en die van ons. Dus dat wordt pas augustus.
We zullen wel zien... We zijn zo ook gelukkig!

Burgemeester de Wildeschool, Schagen (2 juni 2010)

De Burgemeester de Wildeschool is een cluster 2 school, voor kinderen met taal en/of hoorproblemen, taalverwerkingsproblemen en/of communicatieproblemen, waardoor ze moeilijk in het normale onderwijs kunnen meedraaien. Ze komen uit de hele kop van Noord Holland met busjes. Zitten van half 9 tot kwart voor 3 op school.
En vandaag heb ik voor het eerst weer gewerkt sinds een jaar of 5. Effe wennen hoor. Ingevallen in een groep van 9 a 10 jarigen, op groep 5/6 niveau ongeveer.
Die kinderen zijn allemaal geweldig hoor, leuk en lastig zoals het hoort.
Juf had een sterfgeval in de familiekring, dus de kinderen waren niet voorbereid op inval. Dat is voor een aantal aan autisme verwante leerlingen en leerlingen met taalverwerkingsproblemen toch wel even wennen. Maar goed, er hoort bij die klas momenteel een hele goede stagiaire SPW, en die weet gelukkig precies hoe en waar de spullen staan. De groep draait lastig zonder al die hulp, ben ik bang. Maar op deze manier hebben we vandaag zo goed en zo kwaad als het ging het gewone programma gedraaid.
De leerlingen waren druk (maar het is onverwacht, eind van het jaar, volgende week kamp etc etc..) Al die dingen geven veel onrust, dat houdt me overeind.
Het nakijken vergt nog veel tijd hier. De stapels boeken en schriften op je bureau blijven groeien de hele dag, ondanks dat je het steeds onder handen neemt. Opruimen uitzoeken en klaarleggen van spullen is een belangrijke taak in deze klas. De kinderen werken op eigen niveau. Maar sommige vragen meer hulp dan anderen.
Toch vond ik het wel een leuke dag. Vanmiddag maar een gezellige knutselles ingelast over voetbalmascotes. Altijd goed met het WK in aantocht en vanavond de eerste oefenwedstrijd.
Een rommelige drukke dag, waar ik helaas wel met hoofdpijn van wegging, maar ook met een redelijk goed gevoel. Met dank aan Tanja, die een geweldige stagiaire is!
En toen ik Yinke kon ophalen ging het prima met haar. Ze was vanmorgen bij Harma gebracht door mij, onverwachts, maar ze heeft het prima gedaan. Ik ben zo trots op mijn meisje!

Schoolreis (31 mei 2010)

Morgen op schoolreis met de kleuters naar de kinderboerderij en daarna naar een grote speeltuin. Ik heb er morgen zes onder mijn hoede, ben benieuwd. Hopen dat het weer meezit.

Pasen en Roodvonk (5 april 2010)

ROODVONK
Deze pasen zullen wij toch niet snel vergeten, een klein meisje met vuurrode vlekken, koorts en heel veel jeuk, keelpijn, en een heel erg witte tong.
Nu zakken de symptomen gelukkig wat weg, wordt de jeuk minder en de koorts is zo goed als weg. De tong is nu dik, frambozenrood en met bultjes, heel mooi! Alsof ze kleurstoflimonade heeft gedronken.
Ze heeft weinig honger en nog steeds keelpijn.
Ze is al die dagen wel redelijk gezellig gebleven, en wilde ook steeds wel dingen ondernemen. Soms wilde ze ineens kroelen en lekker knuffelen. Of samen gewoon een verhaaltje lezen in de stoel. Ik nam zelf ook wel wat rustmomenten extra want ik was helemaal op van het vele opstaan (elk half uur), voor het deppen met koude lappen tegen de jeuk al die nachten. Ik hoop erop dat we vannacht gewoon kunnen doorslapen, voor haar en voor mij.
Ik heb ook nog steeds heftige keelpijn, alsof ik een bal in mijn keel heb met scherpe messen eraan. En ik heb daarbij ook hoofdpijn. Maar goed.
Het komt allemaal weer goed, met Yinke gaat het ook beter.
Oma, opa en tante Marieke zijn gisteren nog wel langsgeweest voor eeste paasdag en mijn 41ste verjaardag. Rob ging lekker KoeLoeYoek maken (hoe schrijf je dat?) voor ons. HMMMMM, dat kan hij echt goed.
Nu gaan we morgenochtend maar eerst de dokter bellen of ze wel naar school mag. Maar goed, vorige week was ze juist besmettelijk en toen wisten we nog van niets. Van wie zij deze bacterie nu heeft overgenomen is voor ons ook nog een vraag??? Zullen we dat ooit weten? Is dat een belangrijk iets.
Roodvonk is een bacterie en je kunt het meerdere keren in je leven krijgen. Je zult er wel steeds minder heftig op reageren. Als ik de plaatjes op internet moet geloven heeft Yinke een milde vorm, gelukkig. En als ze klaar is met vervellen (want haar handen en voeten zouden nog moeten gaan vervellen) dan moeten we nog haar plas een paar weken in de gaten houden vanwege nierschade. En haar gewrichten, vanwege onstekingen. Maar goed, dan doen we dat toch...
Ik had er nog nooit van gehoord, maar een mens in nooit te oud om te leren... kinderziektes, er is nog een hele wereld onbekend voor mij (en ik hoop dat het zo onbekend mogelijk blijft).